دوره 9، شماره 1 - ( 1396 )                   جلد 9 شماره 1 صفحات 39-45 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Badali ‎ N, Shokrollahzadeh S. Biodechlorination of Chlorinated Aliphatic Compounds ‎Trichloroethylene, Dichloromethane, and Dichloroethane in ‎Aqueous Solution, Using Aerobic Sphingopyxix ummariensis ‎Bacteria. JMBS. 2017; 9 (1) :39-45
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-22-13907-fa.html
بدلی ندا، شکرالله‌زاده سهیلا، فرازمند عباس. کلرزدایی زیستی ترکیبات آلیفاتیک کلردار ‌تری‌کلرواتیلن، دی‌کلرومتان و 1و2-‌دی‌کلرواتان از محلول آبی با استفاده از ‌باکتری هوازی اسفینگوپیکسیس ‌اومارینسیس. زیست‌فناوری مدرس. 1396; 9 (1) :39-45

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-22-13907-fa.html


1- پژوهشکده فناوری‌های شیمیایی، سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران، ‌تهران، ایران
2- پژوهشکده فناوری‌های شیمیایی، سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران، ‌تهران، ایران ‌ ، shokrollahzadeh@irost.ir
3- پژوهشکده زیست‌فناوری، سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران، تهران، ‌ایران
چکیده:   (679 مشاهده)
اهداف: ترکیبات آلی حاوی کلر یکی از خطرناک‌ترین ترکیبات آلاینده آب در مناطق صنعتی هستند. هدف مطالعه حاضر حذف زیستی ترکیبات آلیفاتیک کلردار تری‌کلرواتیلن، دی‌کلرومتان و ۱و۲-دی‌کلرواتان در محلول آبی با استفاده از باکتری بومی اسفینگوپیکسیس اومارینسیس بود.
مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر از ترکیبات آلیفاتیک کلردار دی‌کلرومتان، تری‌کلرواتیلن و ۱و۲-دی‌کلرواتان با خلوص آزمایشگاهی ۹۹/۹% استفاده ‌شد. برای تعیین رشد سلولی از اندازه‌گیری کدورت محیط کشت در طول‌موج ۶۰۰نانومتر، دستگاه طیف‌سنجی مرئی- فرابنفش به‌کار رفت. اندازه‌گیری مقدار یون کلراید آزادشده به‌وسیله دستگاه یون آنالایزر الکترود گزینشی یونی صورت گرفت. نمونه باکتری زنده به محیط کشت نوترینت‌براث تلقیح و در دمای °C۳۰ و دور rpm۱۵۰ به‌مدت ۲۴ساعت گرمخانه‌گذاری شد.
یافته‌ها: سرعت کلرزدایی هر یک از ترکیبات تری‌کلرواتیلن، دی‌کلرومتان و ۱و۲-دی‌کلرواتان در محیط آبی در غلظت ۲/۵میلی‌مولار توسط این باکتری به ‌ترتیب ۱/۳، ۱/۰۵ و h.mg/l۰/۶۳ به‌ دست آمد. افزودن گلوکز و عصاره مخمر به محیط کشت، موجب افزایش سرعت رشد باکتری و همچنین سرعت کلرزدایی آنها به ‌ترتیب به ۳/۲۸، ۱/۶۷ و mg/l.h۰/۹ شد. بیشترین کلرزدایی در شرایط آزمون، در غلظت ۲/۵میلی‌مولار به‌ دست آمد و بیشترین کلرزدایی در مرحله رشد نمایی باکتری رخ داد.
نتیجه‌گیری: باکتری اسفینگوپیکسیس اومارینسیس توانایی حذف ترکیبات آلیفاتیک کلردار را دارد و می‌تواند روی ترکیبات دیرتخریب‌پذیر تری‌کلرواتیلن، دی‌کلرومتان و ۱و۲-دی‌کلرواتان به‌عنوان تنها منبع کربن رشد کند و موجب کلرزدایی آنها شود. این سویه بیشترین رشد و بازدهی حذف زیستی را در حذف دی‌کلرومتان، به‌عنوان تنها منبع کربن و در کنار گلوکز و عصاره مخمر به‌عنوان هم-سوبسترا دارد.
متن کامل [PDF 518 kb]   (146 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله استخراج شده از پایان نامه |
دریافت: ۱۳۹۴/۱۲/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۷ | انتشار: ۱۳۹۷/۳/۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول