دوره 10، شماره 1 - ( 1397 )                   جلد 10 شماره 1 صفحات 133-141 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jazaeri E, Mahdavi A, Abdoli A. Investigation of Immunization of DNA-Based Polyepitop HIV Vaccine Candidate in Mouse Model and the Impact of Alum Adjuvant and Subcutaneous Infusion on its Efficiency. JMBS. 2019; 10 (1) :133-141
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-22-14737-fa.html
جزایری احسان الله، مهدوی عطیه، عبدلی اصغر. بررسی ایمنی‌زایی واکسن پلی‌توپ کاندید HIV مبتنی بر DNA در مدل موشی و تاثیر رویکردهای استفاده از ادجوانت آلوم و تزریق زیرجلدی بر میزان کارآیی آن. زیست‌فناوری مدرس. 1397; 10 (1) :133-141

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-22-14737-fa.html


1- گروه بیوشیمی، پژوهشکده تحصیلات تکمیلی علوم پایه، زنجان، ایران
2- گروه علوم زیستی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه، زنجان، ایران، زنجان، گاوازنگ، بلوار پروفسور یوسف ثبوتی، شماره پلاک 444، پژوهشکده تحصیلات تکمیلی علوم پایه ، a.mahdavi@iasbs.ac.ir
3- گروه هپاتیت و ایدز، انیستیتو پاستور، تهران، ایران
چکیده:   (625 مشاهده)
اهداف: یکی از چالش‌های دنیای امروز و یکی از اولویت‌های بهداشت جهانی، مبارزه با همه‌گیری بیماری ایدز (AIDS) است. مطالعات نشان داده است که دامنه و وسعت القای پاسخ‌های ایمنی در برابر HIV و القای همزمان پاسخ‌های ایمنی خونی و سلولی در افزایش کارآیی واکسن‌های کاندید HIV بسیار تاثیر گذار است. از این رو، اخیراً رویکردهایی نظیر استفاده از واکسن‌های پلی‌اپی‌توپی و افزودن ادجوانت‌‌ها در فرمولاسیون واکسن‌های کاندید علیه HIV بسیار مورد توجه قرار گرفته است.
مواد و روش‌ها: در این تحقیق، پس از ترانسفورماسیون و تکثیر وکتور بیانی یوکاریوتی pcDNA۳.۱-tat/pol/gag/env در میزبان پروکاریوتی E. coli (DH۵α)، استخراج وکتور و آماده‌سازی آن انجام شد. سپس واکسن‌های کاندید DNAای به‌صورت زیرجلدی، در روزهای صفر، ۱۴ و ۲۸ به موش‌های ماده رده BALB/c تزریق شده و نهایتاً پاسخ‌های ایمنی خونی و سلولی القاشده توسط آنها ارزیابی شد.
یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که واکسن‌های DNAای مذکور با روش تزریق زیرجلدی به‌خوبی قادر به القای پاسخ‌های ایمنی (سلولی و خونی) نبودند.
نتیجه‌گیری: این مشاهده می‌تواند به‌دلیل نقص در هر یک از مراحل برداشت وکتور توسط سلول هدف تا بیان و ارایه سطحی اپی‌توپ‌‌ها از یک طرف، یا ناکارآمدی روش تزریق زیرجلدی از طرف دیگر باشد. از این رو، ممکن است سایر روش‌های تزریق یا رهایش واکسن به‌همراه استفاده از ادجوانت‌های مختلف در فرمولاسیون واکسن کاندید، بتوانند پاسخ‌های ایمنی بهتری را القا کنند.
متن کامل [PDF 674 kb]   (125 دریافت)    
نوع مقاله: کامل پژوهشی |
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۴/۱۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول