گوگردزدایی زیستی از دیبنزوتیوفن توسط رودوکوکوس اریتروپولیس IGTS8 در حضور نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی سطح اصلاحشده با پلیاتیلنگلیکول
دوره 9، شماره 2، بهار 1397، صفحه 301-308
الهام کریمی، فاطمه یزدیان، بهنام راسخ، عباس اخوانسپهی، حمید راشدی، محمدحسن شیخها، بیبیفاطمه حقیرالسادات، اشرفالسادات حاتمیان
چکیده اهداف: امروزه نفت خام یکی از منابع اصلی انرژی است. سوختن ترکیبات حاوی گوگرد در سوختهای فسیلی منجر به تولید اکسیدسولفور میشود که اثرات زیانباری برای سلامت و محیط زیست دارد. در حال حاضر روش رایج برای حذف گوگرد، گوگردزدایی شیمیایی است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی اصلاحشده بهعنوان نانوجاذب در بهبود فعالیت گوگردزدایی باکتری رودوکوکوس اریتروپولیس IGTS۸ بود.
مواد و روشها: در پژوهش تجربی حاضر نانوذرات به روش شیمیایی همرسوبی سنتز و نانولولههای کربنی ابتدا کربوکسیله شدند. نانولولههای کربنی چندلایه با ترکیب سولفوریکاسید ۹۵% و نیتریکاسید ۵۲% (نسبت حجمی ۳:۱) مخلوط و سپس با پلیاتیلنگلیکول اصلاح شدند. مشخصهیابی نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی و عبوری، پراش پرتو ایکس، سنجش خواص مغناطیسی، آنالیز قوس رامان و طیفسنجی مادون قرمز تبدیل فوریه صورت پذیرفت.
یافتهها: سایز نانوذرات ۷ تا ۸نانومتر تخمین زده شد و نانولولههای کربنی اصلاحشده بیشترین حلالیت را در آب دیونیزه داشتند. آنها تا دو هفته پایداری نشان دادند. میزان رشد باکتری در حضور نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی نسبت به عدم حضور آنها افزایش ۴۰% و ۸% و همچنین میزان فعالیت گوگردزدایی باکتری در حضور نانوذرات مغناطیسی و نانولولههای کربنی افزایش قابل توجهی نسبت به عدم حضور آنها نشان داد.
نتیجهگیری: ساختارهای نانویی با جذب سطحی ترکیبات گوگردی دسترسپذیری آنها را برای باکتری افزایش میدهند.
بررسی افزایش پایداری حلالی آنزیم لاکاز باکتریای با استفاده از تکنیک جهش زایی هدفمند
دوره 5، شماره 1، بهار 1393، صفحه 20-30
بهنام راسخ، خسرو خواجه، بیژن رنجبر، نسرین ملانیا، محمد فاضل فروغیان یزدی، بنفشه الماسی نیا
چکیده چکیده: لاکازها ازجمله پلی فنل اکسیداز ها هستند که توانایی اکسید نمودن تعداد زیادی از ترکیبات فنلیک شامل فنل ها ، پلی فنل ها، ترکیبات آروماتیک آمین دار و نیز استخلاف های غیر فنلی با استفاده از اکسیژن مولکولی به عنوان پذیرنده نهایی الکترون را دارند. بنابر این، این آنزیم ها در فرآیند های بیوتکنولوژی نظیر سیستم های تصفیه فاضلاب، زیست سالم سازی خاک آلوده و غیره کاربرد فراوان دارند. نتایج تحقیقات قبلی نشان از افزایش پایداری دمایی آنزیم لاکاز باکتری بومی Bacillus sp. HR03 با استفاده از تکنیک جهش زایی هدفمند (SDM) و نقش اسید آمینهE188 در ناحیه لوپ سطحی بین دومین 1 و2 در مقاومت دمایی آنزیم دارد. هدف از انجام این پژوهش بررسی مقاومت حلالی جهش یافته های اسید آمینه مذکور در حضور حلالهای دی متیل سولفوکساید (DMS) و دی متیل فرمامید (DMF) می باشد. مقایسه پارامتر های سنتیکی از جمله Kcat / Km ، ∆∆G‡و C50 نشان از افزایش پایداری آنزیم های جهش یافته نسبت به آنزیم وحشی داشته که کاربرد صنعتی چنین آنزیم هایی را سهل تر می نماید. کلید واژگان: آنزیم لاکاز، جهش زایی هدفمند، پایداری حلالی.
