خواص آنتی اکسیدانی عصاره های خام مخاط و صفحه دهانی شقایق دریاییStichodactyla haddoni
دوره 6، شماره 1، پاییز 1394، صفحه 40-50
سحر شعبانی پنبه چوله، صابر خدابنده
چکیده شقایق دریایی Stichodactyla haddoni در مناطق بین جزر و مدی جزیره هرمز به فراوانی دیده می شود. استرس های محیطی باعث تولید اکسیدان ها و در نهایت آنتی کسیدان ها می شود. نمونه برداری از این شقایق، از ناحیه بین جزر و مدی بخش شرقی اسکله شهری جزیره هرمز، انجام گرفت. عصاره گیری با استفاده از دو حلال بافرفسفات نمکی (PBS) و متانول40% بر روی 2 گرم از وزن خشک مخاط با دو تکرار و 10 گرم از وزن تر صفحه دهانی با 6 تکرار از 6 نمونه مجزا به طور جداگانه انجام شد. غلظتهای متفاوتی از عصاره خام تهیه و خاصیت آنتی اکسیدانی آن ها با استفاده از روش های خنثی کنندگی رادیکال DPPH و قدرت احیاکنندگی آهن III سنجیده شد. وابستگی غلظت با خاصیت آنتی اکسیدانی تمام عصارهها، در هر دو روش مشاهده گردید. در روش DPPH، مقدار IC50 در مخاط عصاره گیری شده با دو حلال PBS و متانول 40% به ترتیب برابر با 0.208±1/469، 0.016±1/85، و برای صفحه دهانی عصاره گیری شده با حلال PBS و متانول 40% به ترتیب 0/06±0/733 و 0.036±0/444 میلی گرم بر میلی لیتر محاسبه شد. نتایج ما نشان داد که فعالیت آنتی اکسیدانی صفحه دهانی شقایق دریایی به طور معنی داری بیشتر از مخاط میباشد.
بررسی خاصیت ضدانعقادی ترکیبات گلیکوزآمینوگلیکانی استخراج شده از غضروف کوسه چانه سفید Carcharhinus dussumieri
دوره 5، شماره 1، بهار 1393، صفحه 60-70
شهلا همتی، صابر خدابنده، سحر شعبانی پنبه چوله، مریم حامدی شهرکی
چکیده کوسه ماهیان از جانوران نسبتاً بزرگ دریایی هستند که دارای اسکلت غضروفی وسیع میباشند. غضروف کوسه به عنوان یک منبع غنی از مولکولهای زیست فعال، شامل: کلاژن و چند نوع گلیکوزآمینوگلیکان میباشند. در تحقیق حاضر بهمنظور جداسازی و بررسی خاصیت ضدانعقادی ترکیبات گلیکوزآمینوگلیکانی موجود در غضروف کوسه، استخراج از 5/2گرم وزن خشک غضروف کوسه چانه سفید ((Carcharhinus dussumieri با استفاده از نمک کاتیونی ستیل پیریدینیوم کلراید انجام شد. از طیف FTIR نیز برای شناسایی و مقایسه ساختاری گلیکوزآمینوگلیکان های استخراجی با هپارین استفاده گردید. در نهایت فعالیت ضدانعقادی گلیکوزآمینوگلیکانهای استخراج شده با روش سنجش ضدانعقادی زمان ترومبوپلاستین نسبی فعال شده (APTT) در سه غلظت410 ،1250،763 میکروگرم بر میلی لیتر و زمان پروترومبین (PT) در یک غلظت 1250 میکروگرم بر میلی لیتر بر روی پلاسمای خون انسان انجام شد. مقدار کل گلیکوزآمینوگلیکان استخراج شده 8/42 میلی گرم برگرم بافت خشک بود. نتایج طیف FTIR نیز حضور ترکیبات شبه هپارینی را اثبات کرد. بررسی خاصیت ضد انعقادی نشان داد که زمان انعقاد پلاسمای انسان 43، 50 و 85 ثانیه به ترتیب در غلظتهای 410، 763 و 1250 میکروگرم بر میلی گرم می باشد که به ترتیب زمان انعقاد را 3/1، 5/1 و 5/2 برابر شاهد که 33 ثانیه بود طولانی کرد.
