تولید رده نوترکیب HEK293T با بیش- بیانی پایدار miR-1 بهعنوان مدل زیستی برای مطالعات قلبی
دوره 9، شماره 1، زمستان 1396، صفحه 1-8
مهسا راسخی، بهناز بخشنده، مجید صادقی زاده، علی سلیمی ، مسعود سلیمانی
چکیده اهداف: القای مصنوعی بیش- بیان miRNA راهکار مناسبی برای القای موثرتر تمایز سلولی است. نقش موثر miR-۱ در تکوین و تمایز سلولهای قلبی گزارش شده است. لنتیویروس یک ناقل کارآمد برای تهیه ردههای سلولی پایدار است. هدف پژوهش حاضر تولید رده سلولی با بیش- بیان پایدار miR-۱ برای ایجاد یک مدل زیستی برای مطالعات قلبی بود.
مواد و روشها: در پژوهش تجربی حاضر، سلولهای HEK ۲۹۳T در محیط کشت DMEM بههمراه سرم جنین گاوی (FBS) ۱۰% و ال- گلوتامین ۲میلیمولار و پنیسیلین- استرپتومایسین ۱X در محیط انکوباتور کشت داده شدند. پس از کلونکردن ژن miR-۱، کلونهای نوترکیب انتخاب شدند و حضور قطعه ژنی در وکتور نوترکیب با توالییابی تایید شد. وکتور حامل miR-۱ بههمراه وکتورهای کمکی در سلولHEK۲۹۳T بهصورت ویروس نوترکیب بستهبندی شد. تراآلایی سلولهای HEK۲۹۳T با ویروس نوترکیب برای تولید رده پایدار انجام شد. سپس کارآیی تراآلایی و رقت موثر ویروس با نشانگر GFP سنجش شد. تغییرات بیان miR-۱ با روش qPCR بررسی شد. تحلیل دادهها از طریق بررسی مقایسهای چرخه آستانه و روش Pfaffl انجام گرفت.
یافتهها: بیشترین میزان بیان GFP مربوط به سلولهای آلودهشده با رقت ۱۵۰میکرومولار بود. نشانگر فلورسنت GFP موجب تسهیل فرآیند بهینهسازی و تخلیص سلولهای نوترکیب شد. در ارزیابی qPCR، بیان miR-۱ در سلولهای تراآلایی شده در مقایسه با سلولهای گروه کنترل افزایش قابل ملاحظهای داشت.
نتیجهگیری: رده سلولی پایدار نوترکیب HEK۲۹۳T بیش- بیانکننده miR-۱ در لنتیویروس، بهعنوان مدل زیستی مناسب برای بررسی فرآیندهای تکامل و تکوین قلب است.
مهندسی متابولیسم باسیلوس سوبتیلیس به منظور بررسی تولید اتانل: بیان اپی زومال در مقایسه با درج کروموزومی مسیر اتانولوژنیک هترولوگ
دوره 7، شماره 3، پاییز 1395، صفحه 1-10
مجید صادقی زاده، سارا رجایی، حسین شهبانی ظهیری، کامبیز اکبری نوقابی
چکیده اتانل به عنوان یک سوخت زیستی تجدید پذیر جایگزین مناسب و بی نقصی برای سوخت های فسیلی چالش بر انگیز به نظر می رسد. باکتری گرم مثبت باسیلوس سوبتیلیس توانمندی های ذاتی مثبت متعددی برای تبدیل شدن به یک باکتری تولید کننده اتانل نشان میدهد از جمله توانایی تخمیر طیف گسترده ای از قند های حاصل از هیدرولیز زیست توده لیگنوسلولزی. تبدیل این باکتری تجزیه کننده سلولز به یک باکتری تولید کننده اتانل، با روشهای مهندسی متابولیک و از طریق وارد کردن اپرون تولید اتانل از باکتری زیموموناس موبیلیس به دو فرم پلاسمیدی و اپی زومال، صورت گرفت و در نهایت سویه های SR1، SR21 و SR22 ایجاد شدند. در سویه های SR21 و SR22 ژن لاکتات دهیدروژناز نیز حذف شد، این سویه ها اهمیت تولید کوفاکتور NAD+ و تاثیر آن بر رشد بی هوازی باکتری را نشان دادند. با توجه به نقش یون Fe2+ در فعالیت آنزیم الکل دهیدروژناز II و تامین NAD+، بررسی میزان تولید اتانل در سویه های نوترکیب در حضور این یون انجام شد و تاثیر مثبت آن در بهبود رشد سویه ها در شرایط بی هوازی نشان داده شد. در نهایت بازده تولید اتانل توسط سویه های SR1، SR21 و SR22 به ترتیب 8/53%، 7/86% و 9/83% بود.
تهیه و بررسی اثر ضد سرطانی نانو سامانه های دارویی کورکومین بر پایه حاملهای هیبریدی گرافن اکساید-پلی گلیسرول و گرافن اکساید کاهش یافته-پلی گلیسرول
دوره 7، شماره 3، پاییز 1395، صفحه 50-60
فرهاد بانی، محسن عادلی، مجید صادقی زاده
چکیده در این مطالعه، نانو حاملهای دارورسان بر پایه هیبرید گرافن اکساید و گرافن اکساید احیاء شده با پلیمر پرشاخه پلی گلیسرول ساخته شد. عامل دار کردن مواد گرافنی از طریق پیوندهای غیرکووالانسی بین سیستم کونژوگاسیون π مواد گرافنی با سیگمنت آروماتیکی در نقطه کانونی پلیمر انجام شد. پلی گلیسرول پلیمری آبدوست و زیست سازگار است که سبب افزایش پایداری کلوئیدی و کاهش برهمکنشهای غیر ویژه مواد گراافنی در محیطهای فیزیولوژیک شد. بارگذاری کورکومین بعنوان داروی گیاهی ضد سرطان و غیر محلول در آب با زیست دسترسی اندک و سرعت متابولیزه بالا در داخل بدن، بسادگی بر روی این دو هیبرید انجام گرفت. نتایج نشان از ظرفیت بار گذاری بالای هیبرید گرافن اکساید احیاء شده(%49) در مقایسه با هیبرید گرافن اکساید (%15) به علت بازیافت سیستم کونژوگاسیون π در گرافن اکساید احیاء شده داشت. کارایی ضد سرطانی این دو نانو هیبرید دارویی بر روی سلولهای سرطان سینه انسانی MCF7 باآزمایش بقای سلولی به روش MTT مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که حاملهای هیبریدی زیست سازگاری مناسبی دارند. همچنین نانو هیبریدهای دارویی حاصل ضمن افزایش حلالیت و پایداری کورکومین در محیط آبی، خاصیت ضد سرطانی قابل مقایسه با داروی آزاد کورکومین دارند. با توجه به ظرفیت بارگذاری بسیار بالایی هیبرید گرافن اکسایداحیاءشده نسب به هیبرید گرافن اکساید، می توان در دوزهای پایین هیبرید دارویی به غلظت موثر دارو دست یافت و این مزیت استفاده از این هیبرید نسبت به هیبرید دارویی گرافن اکساید می باشد.
