دانشگاه تربیت مدرس زیست فناوری 2322-2115 7 3 2016 10 22 Effect of glucose concentration and inoculation level on chitin extraction from shrimp waste using microbial fermentation تاثیر غلظت گلوکز و میزان تلقیح بر استخراج کیتین از ضایعات میگو به روش تخمیر میکروبی 60 70 22357 FA فاطمه صداقت دانشگاه هرمزگان حجت تویسرکانی دانشگاه هرمزگان مرتضی یوسف زادی دانشگاه هرمزگان سهراب نجفی پور دانشگاه علوم پزشکی فسا Journal Article Chitin is one of the most abundant renewable polysaccharides in nature that is widely found in the shell of the crustacean, insect cuticle and cell walls of fungi. Due to the unique properties such as biocompatibility, biodegradation and noun toxicity is widely used in various industries. In this study, we used of Banana shrimp, Penaeus merguinsis wastes (particle size 8-10 mm) to extract chitin using microbial fermentation method by Pseudomonas aeruginosa. Demineralization and deproteinization was carried out by incubating shrimp waste inoculated with bacteria at different concentration glucose (0%, 10%, 15% and 20% w/v) and inoculum (10%, 15% and 20% v/v) for 4 day in a shaking incubator (100 rpm) at 30°C. The results showed a direct correlation between the concentration of these parameters and deproteinization and demineralization rate. When studying the effect of these parameters, 20% glucose and 20% of the inoculum was determined as the optimum value, which leads to the production of chitin with a removal of minerals (76%) and protein (86%). Therefore, the microbial fermentation, as an ecofriendly and positive method, can be used to produce a high- quality chitin. کیتین، یکی از فراوان‌ترین پلی‌ساکاریدهای تجدید‌پذیر در طبیعت است که به طور گسترده در پوسته‌ی سخت‌پوستان، کوتیکول حشرات و دیواره‌ی سلولی قارچ‌ها یافت می‌شود. این پلیمر به دلیل خواص منحصر به فردی چون زیست‌سازگاری، زیست‌تجزیه‌پذیری و غیر سمی بودن دارای کاربردهای گسترده‌ای در صنایع مختلف می‌باشد. در مطالعه‌ی حاضر، ضایعات میگوی موزی، Penaeus merguiensis (ضایعات خرد شده در اندازه 10-8 میلی‌متر)، جهت استخراج کیتین به روش تخمیر میکروبی با استفاده از باکتری Pseudomonas aeruginosa، مورد استفاده قرار گرفت. به منظور پروتئین‌زدایی و معدنی‌زدایی ضایعات تحت تیمار باکتری، در غلظت‌های مختلف گلوکز (0، 10، 15 و 20% وزنی- حجمی) و مایع تلقیح (10، 15 و 20% حجمی- حجمی)، شرایط گرماگذاری به مدت 4 روز در دمای30 درجه‌ی سانتی‌گراد و در انکوباتور شیکردار (100 دور در دقیقه) انجام پذیرفت. نتایج حاصل ارتباط مستقیمی بین غلظت این پارامترها با میزان پروتئین‌زدایی و معدنی‌زدایی نشان داد. در بررسی اثر این پارامترها، غلظت گلوکز 20% و مایع تلقیح 20% به عنوان مقدار بهینه تعیین شد که منجر به تولید کیتینی با 86% حذف مواد پروتئینی و 76% حذف مواد معدنی گشت. بنابراین، تخمیر میکروبی، به عنوان یک روش مثبت و سازگار با محیط زیست، می تواند جهت استخراج کیتین با کیفیت بالا مورد استفاده قرار گیرد. https://biot.modares.ac.ir/article_22357_073582c03820e7ea767821c6ee3293eb.pdf