دانشگاه تربیت مدرس زیست فناوری 2322-2115 9 3 2018 08 23 Design and Fabrication of Self-assembled Super Nanonetworks of Carbon Nanotube by Self-complimentary DNA طراحی و ساخت ابرشبکه‌های نانویی خودآرایی‌شده نانولوله‌های کربنی از طریق توالی‌های DNA خودتکمیل‌شونده 331 338 22427 FA ابوالفضل میرزاپور ارمکی گروه نانوبیوتکنولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران بیژن رنجبر گروه بیوفیزیک، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article <strong>Aims:</strong> Compelling approach in molecular self-assembly has caused an appropriate bottom-up approach to build and design the systems and patterns with specific performance and capabilities. The aim of the current study was the design and fabrication of self-assembled super nanonetworks of carbon nanotube by self-complementary DNA and its spectroscopic study.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> In the present experimental study, the sticky oligonucleotide sequence, connected to the amine groups at one end, was connected to the carboxyl groups at the beginning and end of the carbon nanotubes with covalent bond. Then, oligonucleotide connected these systems as interconnected networks. After the preparation of these nanonetworks, their biophysical properties were studied through ultraviolet–visible spectroscopy (UV-vis) and polarimetry and circular dichroism (CD) spectroscopy.<br> <strong>Findings: </strong>UV-vis specific absorption peak increased and DNA sequences specific peak in CD spectra appeared with DNA sequences bind to carbon nanotubes.<br> <strong>Conclusion: </strong>After adding the connecting sequences to the constructive units, carbon nanotubes come in the form of a complex network. The formation of network nanostructures made of carbon nanotubes by the base pair of paired oligonucleotide sequences is clearly visible in UV-vis spectra. <span><strong>اهداف: </strong>رویکرد کنترلی در خودآرایی مولکولی، روش پایین به بالای مطلوبی را ایجاد کرده است که به‌منظور طراحی و ساخت سامانه‌ها و الگو‌های مورد نظر با کارآیی‌ها و قابلیت‌های ویژه مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف پژوهش حاضر، طراحی و ساخت ابرشبکه‌های نانویی خودآرایی‌شده نانولوله‌های کربنی از طریق توالی‌های <span dir="LTR">DNA</span> خودتکمیل‌شونده و مطالعه طیف‌سنجی آن بود.<br> <strong>مواد و روش‌ها:</strong> در پژوهش تجربی حاضر، توالی الیگونوکلئوتید چسبنده که در یک انتهای خود به گروه‌های آمین متصل شده‌اند، از طریق اتصال‌های کووالان به گروه‌های کربوکسیل موجود در ابتدا و انتهای نانولوله‌های کربنی متصل شدند. در ادامه توالی الیگونوکلئوتیدی اتصال‌دهنده، این سامانه‌ها را به‌صورت شبکه‌هایی درهم‌تنیده به یکدیگر متصل نمود. پس از تهیه این نانوساختارهای شبکه‌ای، خواص بیوفیزیک آنها از طریق مطالعات طیف‌سنجی نوری (</span><span>UV-vis</span><span>)</span><span> و طیف‌سنجی پلاریمتری دورنگ‌نمایی دورانی مورد بررسی قرار گرفت.</span> <span><strong>یافته‌ها: </strong>پیک جذبی اختصاصی در طیف <span dir="LTR">UV-Vis</span> افزایش یافت و پیک اختصاصی توالی‌های <span dir="LTR">DNA</span> در روش دورنگ‌نمایی دورانی با اتصال توالی‌های <span dir="LTR">DNA</span> چسبنده به نانولوله کربنی ظاهر شد.<strong></strong><br> <strong>نتیجه‌گیری: </strong>پس از اضافه‌شدن توالی‌های اتصال‌دهنده به واحد‌های سازنده، نانولوله‌های کربنی به شکل شبکه‌ای پیچیده در می‌آیند. تشکیل نانوساختار‌های شبکه‌ای ساخته‌شده از نانولوله‌های کربنی از طریق جفت‌شدگی توالی‌های الیگونوکلئوتید جفت‌شونده به‌صورت کاملاً واضح در طیف‌های <span dir="LTR">UV-vis</span> نانوشبکه‌ها قابل مشاهده است. <span dir="LTR"> https://biot.modares.ac.ir/article_22427_8e1f647f0d7d91df0cf3c7d10b37a236.pdf