دانشگاه تربیت مدرس زیست فناوری 2322-2115 11 2 2020 05 21 Preparation and characterization of doxorubicin loaded Fe3O4-PEG nanoparticles on AGS and MCF-7 cancer cells آماده سازی و بررسی خصوصیات نانوذرات Fe3O4-PEG حامل دوکسوروبیسین بر روی سلول‌های سرطانی AGS و MCF-7 167 175 22564 FA شیدا جهازی کارشناس ارشد بیوشیمی، گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران هاشم یعقوبی استادیار بیوشیمی، گروه زیست شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران حسین اکبری فیزیک، گروه فیزیک، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران Journal Article Iron oxide nanoparticles are one of the nano carriers that are suitable for novel drug delivery systems due to low toxicity, biocompatibility, loading capacity and controlled drug delivery to cancer cells. The purpose of this study is the synthesis of coated iron oxide nanoparticles for delivery of Doxorubicin (DOX) and its effects on cancer cells. In this study, Fe3O4 magnetic nanoparticles were synthesized by Polyol method, and then doxorubicin was loaded onto PEGylated iron oxide nanoparticles. FT-IR was used to ensure PEG binding to nanoparticles and loading the drug onto nanoshell. Comparison of the mean size and the crystalline structure of nanoparticles were performed by TEM and X-ray diffraction pattern. Then, the effect of cytotoxicity was evaluated on AGS and MCF-7 cancer cells by MTT assay. According to FT-IR results, the presence of O-H and C-H bands at 2927 cm-1 and 3392 cm-1 peaks correlated with PEG binding to nanoparticles. XRD pattern showed the cubic spinel structure of trapped magnetite nanoparticles carrying medium with a mean size of 14 nm. 21.67% of Doxorubicin was loaded into Fe3O4-PEG nanoparticles, which the highest drug release recorded during the first 24 hours. MTT assay at 24, 48 and 72 h treatments showed that with increasing concentrations of doxorubicin loaded Fe3O4-PEG nanoparticles from 0 to 50 μm, the cytotoxic effects of the drug gradually increase. This study showed that PEGylation of iron oxide nanoparticles and using them in drug delivery process to increase the effect of Doxorubicin on AGS and MCF-7 cancer cells نانوذرات مغناطیسی اکسید آهن یکی از نانو حاملهایی است که به سبب ویژگیهایی همچون سمیت پایین، زیست سازگاری، قابلیت بارگیری و انتقال کنترل شدهی دارو به سلولهای سرطانی، گزینه مناسبی در دارورسانی نوین محسوب میشوند. هدف از این پژوهش سنتز نانوذرات اکسیدآهن پوششدار بمنظور تحویل داروی دوکسوروبیسین (DOX) و بررسی تأثیرات آن بر روی سلولهای سرطانی می باشد. در این پژوهش نانوذرات مغناطیسی Fe3O4 به روش Polyol سنتز گردید و سپس دوکسوروبیسین بر روی نانوذرات اکسیدآهن پگیله شده بارگذاری شد. برای اطمینان از اتصال PEG به نانوذرات و بارگیری دارو روی نانوذرات از تکنیک FT-IR استفاده شد. مقایسه اندازه متوسط و ساختار بلوری نانوذرات توسط میکروسکوپ الکترونی عبوری و الگوی پراش X انجام شد. سپس اثر سمیت سلولی آنها بر روی سلولهای سرطانی AGS و MCF-7توسط سنجش MTT مورد بررسی قرار گرفت. نتایج FT-IR حضور باندهای O-H و C-Hدر پیک 3392 cm-1 و 2927 cm-1 اتصال PEG به نانوذرات را تأیید کرد. الگوی XRD ساختار اسپینل مکعبی نانوذرات مگنتیت پگیله شده حامل دارو با متوسط اندازه 14 نانومتر را نمایش داد. 67/21 درصد دوکسوروبیسین در نانوذرات Fe3O4-PEG بارگذاری شد که در 24 ساعت اول بیشترین مقدار رهایش دارو ثبت شد. آزمون MTT در تیمارهای 24، 48 و 72 ساعت نشان داد با افزایش غلظت نانوذرات پوششدار حامل دارو از 0 به 50 میکرومولار اثرات سیتوتوکسیتی دارو به تدریج افزایش مییابد. نتایج نشان داد پگیله کردن نانوذرات اکسیدآهن در فرایند دارورسانی برای افزایش اثر داروی دوکسوروبیسین بر سلول های سرطانیAGS و MCF-7 میتواند مفید باشد.

https://biot.modares.ac.ir/article_22564_4b0625ac29f46fc1d6e19b62b01ff10e.pdf