جستجو در مقالات منتشر شده


۱۲ نتیجه برای ضدباکتریایی


دوره ۵، شماره ۳ - ( ۱۰-۱۴۰۰ )
چکیده

موضوع تحقیق: امروزه یکی از موضوعات مورد علاقه پژوهشگران استفاده از ترکیبات زیست تخریب پذیر با خواص مکانیکی و حرارتی بالاست. پلی لاکتیک اسید، پلی استری آلیفاتیک، زیست تخریب پذیر و انعطاف پذیر بوده که دارای ضعف‌هایی همچون عبورپذیری زیاد در برابر بخار آب و گازها، دمای انتقال شیشه‌ای کم، پایداری گرمایی ضعیف، ترد و شکننده بودن می‌باشد. یکی از روش‌هایی که برای بهبود خواص این زیست پلیمر در سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است، استفاده از پرکننده‌ها در مقیاس نانومتری و تولید بیونانوکامپوزیت‌ها می‌باشد. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر حضور همزمان نانوکریستال سلولز و نانونقره بر رفتار مکانیکی، حرارتی و عبورپذیری نسبت به بخار آب فیلم‌های بر پایه پلی لاکتیک اسید انجام گردید.
روش‌ تحقیق: فیلم‌های پلی لاکتیک اسید و بیونانوکامپوزیت‌های آن حاوی مقادیر مختلف نانوکریستال سلولز (۰۱/۰، ۰۳/۰ و ۰۵/۰ گرم) و نانونقره (۰۱/۰ گرم) با استفاده از روش قالب‌گیری حلال تهیه شدند. برای بهبود سازگاری و قابلیت اختلاط‌پذیری بیشتر نانوکریستال سلولز با پلی لاکتیک اسید، از واکنش آن با استیک انیدرید استفاده گردید. طیف‌سنجی FTIR، آزمون کشش، خواص حرارتی (DSC)، آزمون مهاجرت و بررسی خاصیت ضدباکتریایی برای مطالعه ویژگی‌های نمونه‌ها مورد استفاده قرار گرفت. برای ارزیابی عبورپذیری فیلم‌ها، میزان نفوذ پذیری نسبت به بخار آب نمونه‌ها نیز اندازه‌گیری شد.
نتایج اصلی: با افزودن نانوکریستال سلولز، دمای انتقال شیشه‌ای (Tg) و دمای مذاب (Tm) افزایش نشان دادند. وجود نانوکریستال سلولز موجب افزایش استحکام کششی و مدول الاستیسیته بیونانوکامپوزیت ها نسبت به پلی لاکتیک اسید خالص گردید. با افزودن نانوکریستال سلولز، عبورپذیری تا حدود ۲۵ درصد کاهش یافت. با افزایش میزان نانوکریستال سلولز، میزان تورم و جذب آب نمونه‌ها به طور قابل توجهی افزایش پیدا کرد. میزان مهاجرت نمونه‌ها نیز پس از افزودن نانوسلولز کاهش یافت.


دوره ۷، شماره ۲ - ( ۳-۱۳۹۷ )
چکیده

اهداف: تخم ماهی ارزش غذایی بالایی داشته و در قاره آسیا، به‌عنوان یک محصول جانبی در صنعت فرآوری ماهیان شناخته شده است. هدف پژوهش، بررسی ترکیب تقریبی و آمینواسیدی، قدرت آنتی‌اکسیدانی، قدرت مهارکنندگی آنزیم مبدل آنژیوتنسین و قدرت ضدباکتریایی پروتئین هیدرولیزشده تخم ماهی کپور معمولی با آنزیم آلکالاز بود.
مواد و روش‌ها: در پژوهش تجربی حاضر روی تخم ماهی کپور معمولی، پس از لیوفلیزه‌کردن تخم ماهی، عمل هیدرولیز با استفاده از آلکالاز در چهار زمان ۳۰، ۶۰، ۹۰ و ۱۲۰دقیقه در ۸=pH و دمای C۵۵
º انجام شد. میزان چربی، رطوبت، خاکستر و پروتئین براساس روش‌های AOAC و ترکیب آمینواسیدی با روش کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا- طیف‌سنجی جرمی سنجیده شدند. قدرت حذف رادیکال آزاد DPPH، چلاته‌کردن یون فلزی، مهارکنندگی آنزیم مبدل آنژیوتنسین و قدرت ضدباکتریایی نمونه‌ها بررسی و داده‌ها با نرم‌افزار SPSS ۲۱ از طریق آزمون تحلیل واریانس و آزمون LSD تحلیل شدند.
یافته‌ها: با افزایش زمان هیدرولیز، مقدار پروتئین، درصد بازیابی پروتئین و میزان خاکستر افزایش یافت، ولی میزان چربی و رطوبت کاهش یافت. فراوان‌ترین آمینواسیدها والین، لایزین، آرژنین و لوسین بودند. قدرت ضداکسیدانی نمونه‌ها با افزایش غلظت افزایش یافت. قدرت حذف رادیکال DPPH در غلظت ۲۰میلی‌گرم بر میلی‌لیتر، در همه نمونه‌ها به طور معنی‌داری بالاتر از محلول BHT بود (۰/۰۵p<). همه نمونه‌های پروتئین هیدرولیزشده قدرت ضداکسیدانی، مهارکنندگی ACE و ضدباکتریایی داشتند.
نتیجه‌گیری: پروتئین هیدرولیزشده تخم ماهی کپور معمولی به‌دلیل دارابودن درصد بالایی از پروتئین، پپتیدهای زیست‌فعال و آمینواسیدهای ضروری و غیرضروری، خواص آنتی‌اکسیدانی، مهارکنندگی آنزیم مبدل آنژیوتنسین و ضدباکتریایی بالایی دارد.

مریم کریم‌پور، احسان کامرانی، مرتضی یوسف زادی، ملیکا ناظمی،
دوره ۹، شماره ۳ - ( ۶-۱۳۹۷ )
چکیده

اهداف: با توجه به اهمیت بحث سلامت و برخی مضرات ترکیبات مصنوعی موجود، هدف مطالعه حاضر بررسی برخی خواص زیستی از جمله خواص ضدباکتریایی و آنتی‌اکسیدانی اسفنج دریایی هالیکلونا کارلا (Haliclona caerulea) بود.
مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر، عصاره‌های آلی ان-هگزان، دی‌اتیل‌اتر و متانول با روش بلایت و دایر از اسفنج دریایی تهیه شدند. سپس فعالیت ضدباکتریایی با روش‌های انتشار دیسک، حداقل غلظت بازدارندگی (MIC)، حداقل غلظت کشندگی (MBC) و فعالیت آنتی‌اکسیدانی با استفاده از ارزیابی قدرت احیاکنندگی و تعیین ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل عصاره‌ها سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها به‌وسیله آزمون‌های تحلیل واریانس یک‌طرفه و چنددامنه‌ای دانکن صورت گرفت. نرم‌افزارهای SPSS ۱۹ و Excel ۲۰۱۳ به کار رفتند.
یافته‌ها: عصاره متانولی بیشترین اثر ضدباکتریایی به‌ویژه نسبت به باکتری‌های گرم‌مثبت باسیلوس سوبتیلیس در غلظت ۲/۵میلی‌گرم‌ بر میلی‌لیتر و استافیلوکوکوس اورئوس در غلظت ۵میلی‌گرم ‌بر ‌میلی‌لیتر را داشت. عصاره دی‌اتیل‌اتری در غلظت ۵میلی‌گرم بر میلی‌لیتر بیشترین اثر آنتی‌اکسیدانی را نشان داد.
نتیجه‌گیری: عصاره متانولی اسفنج دریایی هالیکلونا کارلا خاصیت ضدباکتری بیشتری را نشان می‌دهد و عصاره دی‌اتیل‌اتری این اسفنج خاصیت آنتی‌اکسیدانی بیشتری دارد.

ترانه‌پیمانه‌ عابدی‌محتسب، الناز تمجید، رضا حاجی‌حسینی،
دوره ۱۰، شماره ۳ - ( ۶-۱۳۹۸ )
چکیده

اهداف: در سال‌های اخیر داربست‌های نانوالیافی زمینه پلیمری به‌دلیل اثرات ضدمیکروبی در مهندسی بافت پوست مورد توجه زیادی قرار گرفته‌اند. هدف از این پژوهش تولید و مشخصه‌یابی خواص آنتی‌باکتریال داربست‌های نانوالیافی زمینه پلیمری است.
مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر داربست نانوالیافی پلی‌کاپرولاکتون به روش الکتروریسی ساخته شد. بررسی‌های ریزساختاری و مطالعات چسبندگی باکتریایی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی صورت گرفت. برای انجام آزمون‌های ضدباکتریایی از آزمون‌های میکرودایلوشن و تشکیل بیوفیلم بر سویه‌های استاندارد گرم منفی اشرشیا کلی و سودوموناس آئروژینوزا، گرم مثبت استرپتوکوکوس موتانس و استافیلوکوکوس اورئوس و برای مطالعه سمیت سلولی از آزمون MTT بر سلول‌های سرطانی رده هلا و HT۱۰۸۰ استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج این پژوهش نشان داد که این داربست نانوالیافی خواص ضدباکتریایی و ضدتشکیل بیوفیلم بر همه سویه‌ها دارد اما در مشاهدات میکروسکوپ الکترونی و آزمون میکرودایلوشن بیشترین اثر بر سویه سودوموناس آئروژینوزا و در غلظت یک‌میلی‌گرم بر میلی‌لیتر عصاره داربست نانوالیافی مشاهده شده، اما در آزمون تشکیل بیوفیلم بیشترین اثر بر سویه استافیلوکوکوس اورئوس و در غلظت ۸میکروگرم بر میلی‌لیتر عصاره حاصل شد. همچنین نتایج آزمون‌های سمیت‌سنجی سلولی نیز نشان داد که عصاره داربست‌های سنتزشده روی سلول‌های سرطانی فیبروبلاست انسانی (HT۱۰۸۰) اثرات سمی بیشتری داشته و پس از ۴۸ساعت منجر به کاهشی در حدود ۴۰% تعداد آنها می‌‎شود.
نتیجه‌گیری: داربست‌های نانوالیافی پلی‌کاپرولاکتون تولیدشده به روش الکتروریسی، بالقوه می‌توانند گزینه امیدبخشی در کاربردهای مهندسی بافت پوست با قابلیت جلوگیری از تشکیل بیوفیلم در محل ترمیم زخم و نیز کاهش تعداد سلول‌های سرطانی باشند.


دوره ۱۴، شماره ۶۲ - ( ۱-۱۳۹۶ )
چکیده

چکیده
مطالعه به منظور معرفی عوامل ضد میکروبی جدید با منشاء طبیعی یک ضرورت غیر قابل چشم پوشی به شمار می رود. عسل ماده غذایی با پتانسیل بالای فعالیت ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی است و منشاء گل عسل در ویژگی های زیستی عسل نقش مهمی بازی می کند. این تحقیق به منظور بررسی فعالیت ضد باکتریایی چهار نوع عسل تک گل با منشاء گیاهی مختلف و یک نوع عسل چند گل جمع آوری شده از کندوهای زنبور عسل در استان گلستان در شمال ایران انجام شد.ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی علیه چهار باکتری با روش چاهک انجام شد. کمترین غلظت مهارکنندگی (MIC) و کمترین غلظت باکتری کشی(MBC) نمونه های عسل با روش ماکرودایلوشن ارزیابی شد.نتایج حاکی از اثرات ضد باکتریایی عسل های مورد آزمون بود.بیشترین فعالیت ضد باکتریایی با روش چاهک برای عسل چندگل به ترتیب با قطر هاله عدم رشد ۲۲، ۲۱، ۱۶ و ۶۶/۱۳ میلی متر علیه شیگلا دیسانتری استافیلوکوکوس اورئوس ، باسیلوس سرئوس و اشریشیا کلی در غلظت ۵۰٪ گزارش شد. سطوح  MIC و  MBC به دست آمده برای عسل های چندگل، نمدار، افرا و گون در محدوده ۲۵-۲۵/۶ درصد بود و عسل مرکبات کمترین فعالیت ضدباکتریایی را نشان داد.به طور کلی نتایج این حکایت از این دارد که فعالیت ضد باکتریایی نمونه های عسل با منشاء گیاهی مختلف ، متغیر است و تفاوت بین انواع گیاهان مورد استفاده زنبور عسل در تولید محصول در خواص ضد باکتریایی آن تاثیر دارد.

دوره ۱۶، شماره ۹۱ - ( ۶-۱۳۹۸ )
چکیده

در این پژوهش، فعالیت ضدباکتریایی اسانس سیر با روش­های انتشار در آگار به کمک دیسک، رقیق سازی در مایع (حداقل غلظت بازدارندگی) و حداقل غلظت کشندگی بر تعدادی از سویه­های بیماری­زای غذازاد (سودوموناس آئروژینوزا، اشرشیا کلی، لیستریا اینوکوا و استافیلوکوکوس اورئوس) در شرایط برون­تنی مورد بررسی قرار گرفت. ترکیبات شیمیایی اسانس سیر با دستگاه کروماتوگرافی گازی شناسایی شد. پتانسیل آنتی اکسیدانی، فنل کل و فلاونوئید به ترتیب با روش­های کاهش ظرفیت رادیکالی، فولین سیکالتو و رنگ سنجی آلومنیوم تری­کلرید تعیین گردید. نتایج نشان داد که حداقل غلظت مهارکنندگی اسانس سیر برای سویه­های سودوموناس ائروژینوزا، اشرشیا کلی، استافیلوکوکوس اورئوس و لیستریا اینوکوا به ترتیب ۱۲۸، ۱۲۸، ۳۲ و ۶۴ میلی­گرم بر میلی­لیتر بود. با افزایش غلظت اسانس سیر قطر هاله عدم رشد افزایش یافت. بیشترین هاله عدم رشد با قطر ۵۵/۰±۷۰/۳۱ میلی­متر مربوط به استافیلوکوکوس اورئوس بود. نتایج نشان داد که باکتری­های گرم منفی اشرشیا کلی و سودوموناس ائروژینوزا مقاوم­ترین باکتری­ها در برابر اسانس سیر بودند. نتایج حاصل از شناسایی ترکیبات شیمیایی اسانس سیر نشان داد که، ترکیب دی آلیل دی سولفید با ۳/۴۰ درصد بیشترین ترکیب بود. میزان فنول کل، فلاونوئید و  فعالیت آنتی­اکسیدانی اسانس سیر به ترتیب برابر با ۵۳/۰ میلی­گرم گالیک اسید در گرم، ۲۴/۰ میلی­گرم کوئرسیتین در گرم و ۸۰ درصد بود. نتایج این پژوهش نشان داد که گیاه سیر می­تواند به عنوان یک منبع بالقوه جهت تولید ترکیبات دارویی مورد استفاده قرار گیرد.



دوره ۱۶، شماره ۹۷ - ( ۱۲-۱۳۹۸ )
چکیده

در سال­ های اخیر، مقاومت برخی از میکروارگانیسم­ های بیماری­زا به علت بی ­توجهی و استفاده نامناسب از داروهای تجاری ضدمیکروبی افزایش یافته است. این موضوع دانشمندان را مجبور ساخته تا به جستجوی مواد جدید از منابع مختلف مانند گیاهان دارویی به عنوان منابع مناسب از مواد شیمیایی ضدمیکروبی بپردازند. در این تحقیق، اثر ضدباکتریایی عصاره کاردین بررسی گردید. عصاره هیدروالکلی برگ­ های این گیاه با غلظت­ های ۰,۳۹۰ تا ۱۰۰ میلی­گرم بر میلی­ لیتر تهیه و اثر ضدمیکروبی به روش دیسک دیفیوژن و انتشار چاهک روی سویه ­های لیستریا مونوسیتوژنز، سالمونلا اینترتیدیس و سودوموناس آئروژینوزا مورد آزمون قرار گرفت. حداقل غلظت مهار کنندگی (MIC) و حداقل غلظت باکتری کشی (MBC) عصاره کاردین با روش رقت­ سازی بررسی شد. در روش­ های دیسک و چاهک، بیشترین میزان تأثیر عصاره بر باکتری­ های مورد آزمون در غلظت ۱۰۰ میلی­گرم بر میلی­ لیتر و با تشکیل بیشترین قطر هاله بازدارندگی مشاهده شد. البته این اثر بر باکتری­ های گرم مثبت بیشتر از گرم منفی مشهود بود. میزان MIC عصاره روی لیستریا مونوسیتوژنز، سالمونلا اینترتیدیس و سودوموناس آئروژینوزا به ترتیب معادل ۱۲,۵، ۲۵ و ۵۰ میلی ­گرم بر میلی­ لیتر و میزان MBC به ترتیب معادل ۵۰، ۱۰۰ و ۱۰۰ میلی­ گرم بر میلی­ لیتر بود. نتایج نشان داد که تأثیر عصاره کاردین روی باکتری­ های گرم مثبت بیش از گرم منفی بود و قطر هاله­ های عدم رشد با افزایش غلظت عصاره افزایش یافت.

 

دوره ۱۹، شماره ۱۲۷ - ( ۶-۱۴۰۱ )
چکیده

به دنبال نگرانی­های ایجادشده در زمینه استفاده از نگهدارنده ­های سنتتیک در مواد غذایی مختلف، توجه به ترکیبات طبیعی با خاصیت نگهدارند­گی ضروری به نظر می­رسد. فیکوسیانینی که از میکروجلبک اسپیرولینا استخراج می­شود، یکی از این ترکیبات است. هدف تحقیق حاضر، استخراج (به روش آنزیمی) و نانو ریزپوشانی این رنگدانه با پوشش ترکیبی مالتودکسترین- کازئینات ­سدیم و ارزیابی فعالیت آنتی­ اکسیدانی و ضد باکتریایی (علیه اشریشیا­کلی، استافیلوکوکوس اورئوس، لیستریا مونوسیتوژنز، یرسینیا­ روکری و استرپتوکوکوس اینیه ایی) نانوکپسول­ها در مقایسه با فیکوسیانین خالص بود. نتایج نشان داد با افزایش غلظت فیکوسیانین (در هر دو فرم خالص و نانو ریزپوشانی­شده)، فعالیت آنتی­اکسیدانی و ضد باکتریایی تیمار­ها به صورت معنی­داری افزایش می­یابد (۰۵/۰>p). مقایسه خواص تیمارها در روزهای صفر و ۶۰ (نگهداری در دمای ۱۸- درجه سانتی­گراد) نشان داد که فعالیت آنتی­ اکسیدانی و ضد باکتریایی فیکوسیانین خالص با گذشت زمان نگهداری به صورت معنی­داری کاهش می­یابد (۰۵/۰>p). اما تکنیک نانو ریزپوشانی از تغییر خواص مذکور جلوگیری و به حفظ آن­ها کمک می­کند. در بین باکتری­های گرم­ مثبت، لیستریا مونوسیتوژنز نسبت به دو باکتری دیگر حساس­تر بوده و تمامی غلظت­های مورد استفاده دارای اثر مهار­کننده بر این باکتری بودند. استافیلوکوکوس اورئوس به دو غلظت ۵/۲ و ۵ و استرپتوکوکوس اینیه­ایی به سه غلظت ۵/۲، ۵ و ۱۰ میکروگرم بر میلی­لیتر مقاوم بودند. در بین دو باکتری گرم ­منفی، یرسینیا روکری از حساسیت بیشتری برخوردار بوده و غلظت­های مورد استفاده، به استثنای غلظت­های ۵/۲ و ۵ میکروگرم بر میلی­لیتر، دارای اثر مهار­کننده بر هر دو باکتری بودند. مطابق نتایج روش رقیق­سازی، برای باکتری­های مورد مطالعه، دامنه MIC بین ۵۰۰-۵۰ و MBC بین ۵۰۰-۱۰۰ میکروگرم بر میلی­لیتر بود. ضمن اینکه کمترینMIC برای لیستریا مونوسیتوژنز و بیشترین MBC برای استرپتوکوکوس ­اینیه­ایی ثبت شد. از این تحقیق می­توان نتیجه گرفت که اولا فیکوسیانین خالص دارای فعالیت آنتی­اکسیدانی و ضد باکتریایی است؛ دوما نانو ریزپوشانی این رنگدانه با پوشش ترکیبی مالتودکسترین-کازئینات سدیم موجب ارتقای این خواص و ثبات آن­ها در طول دوره نگهداری می­­گردد.
 

دوره ۱۹، شماره ۱۳۰ - ( ۹-۱۴۰۱ )
چکیده

در این پژوهش، ترکیبات شیمیایی عصاره اِن-هگزانی گیاه پونه بومی مناطق مشگین شهر و نمین و همچنین اثر ضدمیکروبی آن بر باکتری­های سودوموناس آئروجینوزا (ATCC ۲۷۸۵۳) و باسیلوس سرئوس (ATCC ۱۱۷۷۸) با دو روش تکنیک رقت در لوله (ارزیابی حداقل غلظت مهارکنندگی و حداقل غلظت باکتری­کشی) و روش دﻳﺴﻚ دیفیوژن مورد بررسی قرار گرفت. طبق نتایج، مهمترین ترکیبات تشکیل دهنده عصاره­های مذکور سیس-پیپریتنون اپوکسید، پیپریتنون اکسید و پولگون شناسایی شدند. علاوه بر این حداقل غلظت مهارکنندگی و حداقل غلظت باکتری­کشی عصاره­های اِن-هگزانی گیاه پونه مربوط به مناطق مختلف علیه باکتری سودوموناس آئروجینوزا مشابه هم و به میزان ۲۰ میلی­گرم بر میلی­لیتر گزارش گردید. از سوی دیگر حداقل غلظت مهارکنندگی و حداقل غلظت باکتری­کشی عصاره اِن-هگزانی گیاه پونه مشگین شهر علیه باکتری باسیلوس سرئوس به ترتیب برابر ۵ و ۱۰ میکروگرم بر میلی­لیتر در حالی‌که علیه باکتری باسیلوس سرئوس مشابه هم و به میزان ۱۰ میلی­گرم بر میلی­لیتر اندازه‌گیری گردیدند. همچنین نتایج ارزیابی آزمون دﻳﺴﻚ دیفیوژن نشان داد که هاله عدم رشد عصاره اِن-هگزانی نمونه‌های به دست آمده از منطقه مشگین شهر علیه هر دو باکتری بیشتر از هاله عدم رشد نمونه‌های به دست آمده از منطقه نمین بودند.  
 

دوره ۲۱، شماره ۱۴۶ - ( ۱-۱۴۰۳ )
چکیده

اسانس گیاه اسطوخودوس کاربردهای گسترده­ای در صنایع آرایشی، غذایی و دارویی دارد. در این پژوهش برای نخستین بار، ریزپوشانی اسانس اسطوخودوس توسط زیست بسپار ژلاتین به روش الکتروریسی انجام شد. در ابتدا ترکیبات شیمیایی اسانس اسطوخودوس به کمک گازکروماتوگرافی متصل به طیف سنج جرمی (GC-MS) شناسایی و سپس در غلظت­های صفر، ۵/۲، ۰/۵ و  v/v ۰/۱۰% به محلول الکتروریسی اضافه گردید. نانوالیاف تهیه شده با استفاده از آزمون­های تصویربرداری الکترونی روبشی (SEM)، تعیین ضخامت (Image J)، پراش اشعه ایکس، خواص مکانیکی و راندمان بارگذاری اسانس مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین خواص ضدباکتریایی نانوالیاف در برابر باکتری­هایStaphylococcus  aureus ، Bacillus cereus ، Escherichia coli و Salmonella typhimurium به روش انتشار دیسک بررسی گردیدند. مهمترین ترکیبات اسانس اسطوخودوس اجزاء لینالول (۲۱/۳۵ درصد) و لینالیل استات (۴۷/۲۶ درصد) بودند. تمامی نانوالیاف دارای شکل یکنواخت و پیوسته بودند. با افزایش غلظت اسانس در محلول الکتروریسی ضخامت (nm ۳/۷۰۵ - ۵/۴۳۱) و محتویات اسانس (۶/۱۴-۷/۴%) نانوالیاف افزایش یافت. اسانس اسطوخودوس تاثیری بر ایجاد ساختار کریستالی در نانوالیاف نداشت، اما باعث کاهش شدید مقادیر مدول یانگ و سختی گردید. نمونه نانوالیاف حاوی ۱۰% اسانس اسطوخودوس بیشترین سختی، مدول یانگ و کشش­پذیری ثبت نمود. ارزیابی فعالیت ضدباکتریایی نشان داد نمونه­های نانوالیاف حاوی اسانس­ دارای فعالیت ضدباکتریایی در برابر تمامی باکتری­های هدف بودند. بیشترین تاثیرگذاری توسط نانوالیاف ژلاتین + اسانس (۱۰%) در برابرS.aureus  و B. cereus  بدست آمد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر احتمالا بتوان نانوالیاف ژلاتین حاوی اسانس اسطوخودوس را جهت بسته­بندی فعال مواد غذایی بکاربرد. بیان نتیجه قطعی مستلزم انجام آزمایشات بالینی و در محیط واقعی است.

دوره ۲۱، شماره ۱۵۳ - ( ۷-۱۴۰۳ )
چکیده

در این پژوهش، شناسایی مولکولی  Lactiplantibacillus pentosus v۳۹۰توسط تجزیه و تحلیل ژن rRNA S ۱۶ به‌کمک پرایمرهای FYM۲۷ و R۱۴۹۲ انجام شد. قابلیت زنده مانی سویه در شرایط اسیدی در pHهای ۵/۲، ۵/۳ و ۵/۴، و مقاومت به صفرا  در غلظت های صفر، ۳/۰، ۵/۰ و ۷/۰ درصد بررسی شد. فعالیت آنتی‌اکسیدانی، جذب کلسترول، هیدروفوبیسیتی، پتانسیل تولید آنزیم DNase و آمین‌های بیوژنیک، فعالیت همولیتیک، و مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های رایج درمانی ارزیابی شد. اثر  ضدمیکروبی سویه علیه باکتری‌های بیماری‌زا (Shigella dysenteriae، Salmonella enterica serovar Typhimurium،  Escherichia coli،  Staphylococcus aureus ، Listeria monocytogenes و Bacillus subtilis) به‌ روش انتشار در آگار به ‌کمک چاهک و دیسک بررسی گردید. نتایج نشان داد سویه L. pentosus v۳۹۰  توانایی زنده‌مانی در pHهای مختلف را داشت اما با گذشت سه ساعت از نگهداری در pH ۵/۲ تعداد باکتری کاهش یافت. سویه مذکور قابلیت رشد در غلظت‌های مختلف نمک صفراوی را از خود نشان داد. L. pentosus v۳۹۰ نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ Nitrofurazone نیمه‌حساس، نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های Nalidixic و Imipenem مقاوم و نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های Vancocin، Gentamicin، Chloramphenical،Penicillin  و Ciprofloxacin حساس بود. هیدروفوبیسیتی، فعالیت آنتی‌اکسیدانی (DPPH و ABTS)و میزان جذب کلسترول سویه به‌ترتیب ۳۸/۰ ± ۵۰/۴۶، ۴۰/۰ ± ۲۰/۳۷، ۴۵/۰ ± ۹۰/۳۹ و ۴۷/۰ ± ۵۰/۳۶ درصد بود. تولید آنزیم DNase، آمین‌های بیوژنیک و فعالیت همولیتیک از سویه مشاهده نشد.  L. pentosus v۳۹۰ دارای اثر ضدمیکروبی بیشتری بر باکتری‌های گرم مثبت بود. نتایج نشان داد کهL. pentosus v۳۹۰  دارای ویژگی‌های پروبیوتیکی مطلوبی است که پژوهش‌های بیشتر به‌ منظور تأیید قابلیت کاربرد آن در تولید محصولات غذایی ضروری است.
 

دوره ۲۳، شماره ۳ - ( ۴-۱۳۹۹ )
چکیده

اهداف: سالمونلوز یکی از بیماری‌های عفونی مشترک بین انسان و دام است که از مصرف گوشت طیور و فرآورده‌های آن ایجاد می‌شود. ژن invA نقش بسیار مهمی در بیماری‌زایی سالمونلا اینفتیس دارد. موجودات دریایی از جمله خیار دریایی به‌دلیل داشتن متابولیت‌های ثانویه موثر دارای ترکیباتی با خواص آنتی‌اکسیدانی، ضدسرطانی، ضدباکتری و ضدالتهاب شناسایی و مطالعه شده‌اند. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر عصاره خیار دریایی بر باکتری سالمونلا اینفنتیس و بیان ژن حدت invA در این جدایه‌ها است.
مواد و روش‌ها: نمونه‌برداری از گوشت طیور انجام شد و سویه‌های سالمونلا اینفنتیس واجد ژن invA جداسازی شدند. عصاره هگزانی از بافت روده خیار دریایی استخراج و اثر آن بر سالمونلا اینفنتیس در چندین غلظت با روش MIC بررسی شد. سپس تغییرات بیان ژن invA در این سویه‌ها با تکنیک Real-time PCR مورد بررسی قرار گرفت.
یافته‌ها: از بین ۴۵۰ نمونه، ۱۲ ایزوله باکتری سالمونلا اینفنتیس جداسازی شد. با تکنیک PCR هر ۱۲ ایزوله مورد نظر واجد ژن حدت invA بودند. میزان MIC در این ایزوله‌ها ۲۵۶میکروگرم بر میلی‌لیتر به دست آمد. میزان تغییر بیان ژن invA ۱/۲۱ بود.
نتیجه‌گیری: عصاره هگزانی استخراج‌شده از روده خیار دریایی با کاهش بیان ژن حدت invA، خاصیت آنتی‌ویرولانسی بر روی باکتری سالمونلا اینفنتیس دارد و می‌تواند به‌عنوان مکمل درمانی علیه این باکتری مورد استفاده قرار گیرد.


صفحه ۱ از ۱