دوره 10، شماره 1 - ( 1397 )                   جلد 10 شماره 1 صفحات 151-157 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shojaei F, Homaei A, Taherizadeh M, Kamrani E. Enhancing Activity and Stability of Penaeus vannamei Protease against Heavy Metal Poisoning via immobilization on Chitosan Nanoparticles. JMBS. 2019; 10 (1) :151-157
URL: http://journals.modares.ac.ir/article-22-15621-fa.html
شجاعی فوزیه، همایی احمد، طاهری‌زاده محمدرضا، کامرانی احسان. افزایش فعالیت و پایداری پنائوس وانامی پروتئاز در برابر اثرات سمی فلزات سنگین با تثبیت روی نانوذرات کیتوزان. زیست‌فناوری مدرس. 1397; 10 (1) :151-157

URL: http://journals.modares.ac.ir/article-22-15621-fa.html


1- گروه زیست‌شناسی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
2- گروه بیوشیمی، دانشکده علوم، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران، بندرعباس، دانشگاه هرمزگان، دانشکده علوم. گروه بیوشیمی. کد پستی : 7916193145 ، a.homaei@hormozgan.ac.ir
چکیده:   (563 مشاهده)
آنزیم‌های جانداران دریایی کاندیدای مناسبی برای پایش زیستی سنجش آلودگی‌ها در محیط‌های دریایی هستند. برای استفاده گسترده از آنزیم‌ها در فرآیندهای صنعتی که در شرایط فیزیکوشیمیایی خاص انجام می‌شوند، بایستی پایداری آنها را بهبود بخشید. در این پژوهش با استفاده از نانوذره‌های کیتوزان به‌عنوان بستری سازگار با سیستم‌های زیستی گامی موثر در جهت افزایش پایداری و حفظ فعالیت آنزیم پروتئاز خالص‌‌شده از میگوی پنائوس وانامی در برابر یون‌های فلزی برداشته شد. پس از فعال‌نمودن نانوذره به‌منظور اتصال الکترواستاتیک آنزیم به نانوذره، محلول پروتئینی با غلظت ۷میلی‌گرم بر میلی‌لیتر به نانوذره اضافه و به‌مدت ۴ساعت در دمای C°۱۰ انکوبه شد، سپس بعد از سه‌بار شست‌وشو با بافر فسفات با pH برابر ۷/۵، نانوآنزیم در یک‌میلی‌لیتر بافر فسفات حل و برای پژوهش‌های بعدی استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که یون‌های Fe۲+ و Mn۲+ به‌‌طور قابل توجهی فعالیت آنزیم را افزایش دادند، اثر مهاری قوی در حضور یون‌های Cu۲+، Zn۲+، Cd، Hg۲+، Co۲+ و Ni و اثر مهاری ضعیفی در حضور یون‌های +K و Na+ مشاهده شد. آنزیم تثبیت‌شده نسبت به همتای آزادش مقاومت بیشتری به یون‌های فلزی از خود نشان داد، در حالی که آنزیم آزاد نسبت به حضور یون‌های فلزی حساس بود و با افزایش غلظت آنها کاهش فعالیت آنزیم محسوس‌تر بود. پایداری بالای آنزیم تثبیت‌شده به‌دلیل حضور نانوذره‌های کیتوزان است. حفظ پایداری آنزیم تثبیت‌شده در غلظت‌های بالای یون‌های فلزی بیانگر کارآیی بالای روش تثبیت در حفظ پایداری و فعالیت آنزیم تثبیت‌شده بود.
 
متن کامل [PDF 640 kb]   (107 دریافت)    
نوع مقاله: مقاله استخراج شده از پایان نامه |
دریافت: ۱۳۹۶/۴/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۰/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول